Veliki kineski zid predstavlja jedan od najprepoznatljivijih spomenika na svetu, ali suprotno raširenom mišljenju, nije izgrađen odjednom niti za vreme jednog vladara. Njegova izgradnja trajala je više od dve hiljade godina.
Prve utvrđene bedeme podizale su kineske države još u 7. veku pre nove ere kako bi se zaštitile od napada nomadskih plemena sa severa. Nakon što je car Ćin Ši Huang 221. godine pre nove ere ujedinio Kinu, naredio je povezivanje postojećih zidova u jedinstveni odbrambeni sistem. Hiljade vojnika, seljaka i zatvorenika radilo je na njegovoj izgradnji u izuzetno teškim uslovima.
Najveći deo zida koji danas postoji nastao je mnogo kasnije, za vreme dinastije Ming (1368–1644). Nakon proterivanja Mongola, kineski carevi odlučili su da izgrade čvršći sistem odbrane od opeke i kamena umesto zemlje i drveta.
Danas je poznato da ukupna dužina svih zidova, kula i odbrambenih objekata iznosi više od 21.000 kilometara. Zid nije bio neosvojiva prepreka, ali je imao veliki vojni, administrativni i simbolični značaj, jer je omogućavao brže kretanje vojske i prenos poruka između udaljenih područja carstva.
